Maandag 1 september hebben we weer onze jaarlijkse midweek met Toon en Jacqueline. We hebben een huisje met een panterprint, wat uiteraard helemaal bij mij past, aan de waterkant.
 |
| 's morgens om 7 uur al een hengeltje uitwerpen. |
Het is geen superheet weer maar wel lekker weer om te fietsen, en ons doel voor de dinsdag is naar Den Bockenreijder.
Geen foto's gemaakt van de befaamde ouderwetse uitsmijter Bockenreijder met 5 eieren. Tja daar weet ons Gerritje wel weg mee.
Ook staat er die week nog het Safaripark op het programma. Maar omdat de hele dag slenteren niets is voor Gerrit en mij, kiezen we voor een autosafari.
Donderdagmiddag begint mijn arm ineens erg pijn te doen. Mijn arm is dan ook dik, blauw en behoorlijk gevoelig rondom de port-a-cath. Tja, morgenmiddag moet ik weer aan de chemo, dus dan maar laten kijken wat er aan de hand is.
Chemo is niet doorgegaan. Bij de echo was een onsteking én bloedstolsels te zien. Oncoloog kwam kijken en in overleg met de chirurg de port-a-cath nog een kans geven. Voorlopig 6 weken spuitjes zetten voor bloedverdunning en antibiotica kuur van 14 dagen.
Pffff ik ben toch wel geschrokken van bloedstolsels.
Mocht ik meer pijn of koorts krijgen moet ik meteen bellen, ook 's nachts. Oncologie is 24/7 bereikbaar.
Eerste spuitje heb ik al gezet. Voor nu gestrekt op de bank.
Zaterdag 6 september. Daar lig ik dan op de spoedeisende hulp.
Ik werd gebeld door het lab. Er zit een bacteriele infectie bij de port-a-cath. Ik moest al een tas met spullen meenemen want dit wordt een ziekenhuis opname. Pfffff ik kan wel janken 
 |
| De waterlanders zijn niet te stoppen. |
 |
| Gerrit krijgt koffie en een ontbijtkoek, ik krijg niks, nada, noppes |
Het schijnt een heftige bacterie te zijn en ik moet opgenomen worden en krijg antibiotica via het infuus. De prognose is 2 tot 6 weken! WTF????Zondag 7 september. Vannacht lekte mijn infuus bloed. Vanochtend weer. Infuus is er nu ff uit. Na 7 pogingen eindelijk weer gelukt. Pffff wat een ellende. Nu lekker gedoucht en vandaag maar weer zien wat de dag brengt.
Dag 3 in het all-inclusive verblijf in het Elisabeth ziekenhuis. De zaalarts kwam vertellen dat de port-a-cath de reden is van de bacteriele infectie. Deze wordt dan ook zo snel mogelijk verwijderd. De chirurg is al bezig met de planning. Daarna zal ik nog wel door moeten gaan met de antibiotica via het infuus om zeker te weten dat de infectie helemaal is verdwenen. Verder heb ik weer calium tekort en krijg hiervoor een heel smerig drankje. Het is haast puur zout water. Echt zo vies, dat gun ik mijn ergste vijand nog niet. Maar wat zouden we zijn zonder google! In chocolade zit veel calium, dus deze dame zit nu aan de Twix 
 |
| bloemen van mijn dinnetje Hester |
Dag 4 in het all-inclusive verblijf in het Elisabeth ziekenhuis. Ik lig klaar in een mooi blauwe OK outfit Om half 1 word ik opgehaald en dan wordt de port-a-cath onder plaatselijke verdoving verwijderd. Mijn Kalium was weer goed, dus dat smerige drankje krijg ik nu gelukkig niet meer. Carpe Diem 
 |
| klaar om de port-a-cath te verwijderen |
 |
| zelfgehaakte bloemen van mijn nichtje Nicole |
De port-a-cath is eruit. Holy mozes wat doet het zeer als de verdoving is uitgewerkt, alsof mijn arm in brand staat. Maar da's ook weer achter de rug. Ik moet waarschijnlijk nog toch zaterdag aan het infuus met antibiotica en dan verder aan de antibiotica tabletten en hopelijk snel naar huis 
Dag 6 in het all-inclusive verblijf in het Elisabeth ziekenhuis. Ik dacht een koortslip te hebben. Hadden ze gisteren een kweekje afgenomen, is het ook een bacterie. Nu lig ik op een eenpersoons kamer. Ik lig nu op afd H kamer 21. De chemo gaat morgen niet door maar ik krijg wel een CT-scan. Voorlopig nog aan de antibiotica via het infuus. Ik bekijk het maar positief, ik ben hier in goede handen.
Dag 7 in het all-inclusive verblijf in het Elisabeth ziekenhuis. De arts is net geweest en ze willen in ieder geval nog tot dinsdag doorgaan met antibiotica via het infuus. Ook wordt er zo spoedig mogelijk een picc-lijn geplaatst in mijn bovenarm om de chemo weer te starten. Vanmiddag om 15.30 uur een CT-scan om de uitzaaiingen weer in beeld te brengen. Nu ff een dutje doen totdat ons Gerritje op bezoek komt.
Dag 8 in het all-inclusive verblijf in het Elisabeth ziekenhuis. Tis weekend dus er wordt niet zoveel gedaan. Vanmorgen wel weer bloed afgenomen om op kweek te zetten. Maandag wordt de picc-lijn geplaatst onder plaatselijke verdoving.
 |
| Infuus nummer 5. Kak ik moet links typen. Toch maar blijven lachen
|
Terug van de radiologie. Picc-lijn plaatsen is niet gelukt. Ze zijn ruim een uur bezig geweest (wat normaal in een kwartier gaat). Vragen ze steeds: Gaat het nog? Dus ik zeg: dat kan ik beter aan jullie vragen! Ik heb toch wel ff moeten janken. Gelukkig kwam mijn oncoloog even langs om te vertellen dat de CT-scan weer stabiel is. Daar ben ik toch wel heel blij mee. 
Dinsdag 16 september.
Ik krijg binnenkort een nieuwe port-a-cath. De chemo gaat vrijdag wel door via een infuus.
Infuus is er net uitgegaan. Ze wilde hem laten zitten tot morgen voor het geval het nodig is. Ik heb gesmeekt om hem te verwijderen. Dus uiteindelijk is ie eruit. Zat zo ongelukkig in de plooi van mijn elleboog. Als alles goed blijft gaan mag ik morgenmiddag naar huis.
Ondanks de pijn in mijn kapot geprikte arm ben ik superblij dat ik morgen weer in mijn eigen mandje mag slapen
Woensdag 17 september, home sweet home
Donderdag 18 september. Wat is het fijn om weer in mijn eigen mandje wakker te worden. Ik merk wel dat de afgelopen 12 dagen behoorlijk wat aan conditie heb ingeleverd. Straks op mijn gemakske met m'n rollator naar de apotheek en wat boodschapkes doen. Morgenmiddag aan de chemo, Rode Duivel. Hopelijk gaat het infuus aanprikken goedkomen.
Vrijdag 19 september.
Koekie loekie, het infuus in één keer goed geprikt. De Rode Duivel loopt als een speer. Volgens de verpleegkundige ben ik goed aan te prikken. Toch maar bespreken met de vatenchirurg volgende week.
In overleg met de oncoloog het vatenonderzoek toch door laten gaan. Ondanks dat ik er voorlopig voor kies om geen nieuwe port-a-cath te laten plaatsem. De angst voor een bacterie en bloedstolsels zit nog teveel in mijn hoofd. Dus ook in overleg met de chirurg de operatie on-hold gezet.
Zo, het is een heel verhaal geworden maar dan is mijn blog weer helemaal bij.
Carpe Diem
