Vrolijk Pasen

Mijn Paasontbijt, mijn guilty pleasure. Maar nu even niet 🤪 Pijn is fijn en jeuk is leuk ........ zeggen ze. Nou echt niet !!!! Ondanks de Oxycodonnetjes en paracetamollekes is de enige optie stilzitten of -liggen en oppervlakkig ademhalen.  Keuze maken Kaatje 🤔

Misschien straks als de medicijnen doen waar ze voor zijn , even in mijn salonneke duiken. Daar word ik blij van en haal ik energie uit.

Hoe het allemaal weer ontdekt werd

Vanaf september 2023, net na een fantastische fietsvakantie in Zeeland, begonnen de klachten van pijn op de borst. Röntgenfoto's wezen uit dat er 2 gebroken ribben waren. Hoe dan? 🤔 Geen aanwijsbare redenen voor, alleen misschien een hoest- of niesbui. Aan de tramadollekes en verder een beetje rust houden.

Dan ineens gaat de pijn zich verplaatsen naar links. Huhhh???? Gelukkig heb ik een huisarts die geen risico's neemt en mij lierver 3x voor niets doorstuurt dan 1x te laat. Wederom laat de röntgenfoto een gebroken rib zien maar nu links. Pijnmedicatie en rust houden. Neeeeee, dit moet toch een andere reden hebben. Ik breekt toch niet zomaar ribben. Als is, met een Gin-Tonic op, op m'n bek ga is het te verklaren want ja ....... door de hormoontherapie voor de borstkanker worden de botten zwakker.

Het is inmiddels 2024 ......... Happy NewYear 

In januari nog steeds veel pijn en dan toch maar vragen aan de oncoloog of ik mag stoppen met de hormoontabletten. Ik word gek van de pijn en de belemmering in mijn bewegingsvrijheid.

Helaas is stoppen met de hormoontherapie geen optie maar een Dexascan kan misschien antwoord geven. Verder is het wellicht te verklaren dat ik recht bestaald ben voor de borstkanker maar dat verklaard de breuk links nog niet. Op 13 januari een Dexascan gehad maar de osteoporose past bij mijn leeftijd en is dus niet extreem. Pijnmedicatie wordt aangepast en eind januari staat er een APK op de agenda bij de longarts waarbij een CT-scan gepland staat op 30 januari.

Mijn gevoel zegt allang dat het niet goed is

Op 2 februari bij de longarts is op de CT-scan heel veel activiteit te zien zoals helende breukjes en nieuwe breukjes. Dat het niet goed is wordt al snel duidelijk. Een PET-scan wordt zsm gepland om te kijken of de plekken opgelicht worden. Nog maar een keer benadrukt dat ik een heel kleurrijk persoon ben van buiten maar van binnen niet. 

15 februari 2024 ..... Happy Birthday to me

16 februari 2024 ...... de dag des oordeels

De uitslag van de PET-scan laat zien dat er veel activiteit, lees uitzaaiingen, is en een bioptie moet worden afgenomen of het van de long- of de borstkanker komt.

Omdat de pijn nog steeds ondraaglijk is stappen we over van de Tramadol naar de Oxycodon.

Lopen wordt ook steeds meer een struggle dus maar meteen een rollator aangeschaft, welke ik maar meteen omdoop naar "Mijn Dafje". Pfffff wat een verademing met het lopen. Tis nou niet zo dat ik weer heel de wereld aankan maar een deel van Europa moet wel lukken 😂

8 maart 2024 Internationale Vrouwendag - Fouteboel uitzaaiingen vanaf de Borstkanker

Opnieuw in de mallemolen en vanaf 12 maart, Happy Birthday Gerrit, starten met chemopillen en 1x per maand een injectie om de vrouwelijke hormoonhuishouding stil te leggen.

Woensdag 13 maart heeft Piet Klerkx ons nieuwe bankstel en salontafel geleverd. Yeahhhh een seniorenbank, wat een genot met opstaat en gaan zitten. 

Verder blijf ik zoveel mogelijk mijn ding doen en dat is uiteraard het nagelen. Hier haal ik toch veel energie uit en word ik helemaal blij van. Zometeen weer lekker in mijn bubbel kruipen voor de NailBattle van 15 juni. 

Liefs Karin en Carpe Diem

Uitgezaaide borstkanker ........ Botweg Pech

Bijgaand was mijn verhaal over mijn strijd tegen de Kanker tot 2016 en daar wilde ik mijn strijd eigenlijk met een ererondje en een vreugdedansje mee afsluiten.

Maar die vieze vuile tegenstander gaat nu wel heel erg vals spelen en gaat een revance aan met uitzaaiingen. Ik ben ff lamgeslagen maar opgeven is geen optie

In december 2005 werden al mijn dromen voor mijn voeten kapot gegooid, compleet verwoest. Mijn wereld stond stil terwijl hij gek genoeg gewoon doorging. Het voelde alsof ik verplicht in een horror-achtbaan stapte waar ik niet zomaar meer uit kon. Ik werd uit mijn eigen leven gerukt, “ga maar eens aan de zijlijn staan, kijken en nadenken wat nou écht belangrijk is”. Mijn leven, lichaam en gedachtegang veranderde vanaf de dag dat ik te horen kreeg dat ik eigenlijk doodziek was, mijn hoofd schreeuwde nog altijd dat ik dat niet was, mijn lichaam schreeuwde het juist. Elke dag bekeek ik mezelf opnieuw in de spiegel en zag ik een uiterlijk wat veranderde, wat niet meer van mij was en wat niet bij mij hoorde. En dan is het verlies van een borst nog het minste wat er inhakt. 

Als mensen aan kanker denken, denken ze vaak aan iemand die kaal is, iemand die continu overgeeft en het meest cliché; als je kanker hebt, ga je dood. Maar kanker is zoveel meer dan kaal zijn en overgeven. Kanker is onzekerheid, angst, pijn, onmacht, eenzaamheid, verdriet, woede, schaamte, moeten, onbegrip, door gaan wanneer je niet meer kan en nog zo veel meer. 

Na 10 jaar (juli 2015) mocht ik het gevecht weer aan en heb die K-ziekte voor de 2e maal verslagen. Welliswaar de andere borst kwijt maar swahhh ik ben er nog.

Die loser vond het nodig om revanche te nemen. Op 7 juni 2016 opnieuw in de ring waarbij ik de schade beperkt heb door éénderde deel van mijn long te verliezen. 

Wanneer ik nu in de spiegel kijk, zie ik een mooie bos met haar, volle wimpers, ogen die hun glinstering weer terug hebben en het allerbelangrijkst.. iemand die gezond is. 

Ik heb nog altijd niet genoeg middelvingers gevonden om op te steken naar die klootzak. Om het extra in te wrijven, je pogingen waren goed, heel goed, maar ik ben er nog steeds en jij... jij hebt nog altijd verloren, klootzak! 

Karin  - Kanker  3 - 0