Tumormarkers verhoogd

Vanaf 9 januari weer een rustweek. Nouja, rustweek ..... maandag 13 januari bloedprikken en voor vrijdag 17 januari de maandelijkse hormoonspuit laten zetten.

Dinsdag 10 januari belde de oncologisch verpleegkundige voor de bloeduitslagen. De tumormarkers waren wel weer gestegen. Ze vroeg hoe ik me voelde. Ik voel me best wel goed als ik maar niet teveel hooi op mijn vork neem. Aangegeven dat ik de laatste 2 weken wel wat meer last van buikpijn heb wat me enigszins verontrust aangezien bij de vorige CT-scan iets te zien was in mijn onderbuik maar nog zo vaag dat er geen diagnose voor is. Misschien zit het tussen mijn oren maar de buikpijn heeft wel wat alarmbellen aangeslagen. De verpleegkundige gaat overleggen met de oncoloog en belt me zsm terug.

In de wachtruimte van Tweestedenziekenhuis

Tumormarker is wel heel erg hoog 😕

De oncoloog wil zo snel mogelijk een CT-scan inplannen en dat betekent dat ik donderdag 16 januari nog niet mag starten met de 3-wekelijkse hormoontabletten. Dit voelt heel raar en dit voelt op een of andere manier het idee dat ik onbeschermd ben. 

Om de tijd te doden maar een beetje nailarten voor de wedstrijd van het Brabantse Nail Event.

Eerste tipje realistisch fruit, nog 9 te gaan

Donderdag 16 jan komt de hulp van Actief Zorg weer en mijn liefste dinnie komt voor wat quality time. Altijd fijn om naar uit te kijken. 

Happy Hessie met haar nagels

Gerrit zit nu in zijn 4e week na de knie operatie en hij doet braaf zijn oefeningen en mag nu binnenshuis ook al met 1 kruk lopen. Dus weer iets minder afhankelijk van mij. Ook raar dat ik nu ff mantelzorger ben. Maar doe het met liefde en plezier.

Zaterdag 18 januari weer een training met het Competition Team. Een moodboard training. Wij kregen een foto van de Sketchers van Rosalie die we moeten vertalen naar nailart. Pfff da's lastig hoor. Zaterdag samen met Wilma naar Soesterberg. Wel heel veel zin in. Toch weer lekker afleiding. Het was een superleuke dag en heel leerzaam. Veel tip & tricks gehad van Rosalie. Hier kan ik wel mee aan de slag voor de Nailbattle in mei.

Moodboard vertalen naar nailart.

Dinsdag 21 januari om 09.15 uur de CT-scan in het Elisabeth ziekenhuis. Pff wat een ellende om het parkeerterrein op te komen. Zo druk dat er verkeersregelaars staan. Is niet over nagedacht om de ingang van het nieuwe speciale onderwijscentrum samen te met de ingang van het parkeerterrein van ETZ te maken. Gelukkig wel op tijd binnen voor de scan. 

Vrijdag 24 januari 15.20 uur afspraak bij de oncoloog voor de uitslag van de scan. Natuurlijk al heel vroeg wakker en de dosis spanning is voelbaar. Maar wat kan een dag toch lang duren. Voor de nodige afleiding even zwemmen met lotgenoten. 

Tja en dan zit je binnen bij de Oncoloog en ik zag aan haar gezicht al dat het niet goed is. Mijn onderbuik gevoel had al zo'n vermoeden. De uitzaaingen zitten ook in mijn buikwand en dat betekent dat er een nieuwe behandeling van de plank gehaald moet worden. De chemopillen in combinatie met de hormoonspuit hebben niet voldoende geholpen. De volgende stap is een wekelijkse chemokuur via het infuus. Dat betekent dat deze ijdele dame weer een gabbertje gaat worden.

Binnenkort krijg ik de intake voor de chemo en dan gaan we er gewoon weer voor. Deze dame gaat niet bij de pakken neerzitten. 

Voor nu maar ff in mijn coconnetje

Carpe F*cking Diem

Ups en downs in 2024

 Wat een bewogen jaar hebben we achter de rug. 

Never a dull moment.

In februari werd de grond onder onze voeten vandaan gehaald. 
Na 3x in de mallemolen gezeten te hebben was de score 3-0 voor mij! Maar die loser gaat gewoon gemeen spelen. Uitgezaaide borstkanker naar de botten. Nou ik kan je zeggen dat dit bericht echt wel even heeft moeten landen. Maar in de piepzak zitten is niet mijn ding. Met de nodige ocycodonnetjes, chemopillen en maandelijkse (anti)hormoonspuit de draad weer snel opgepakt. In het begin had ik erg veel pijn door de gebroken ribben en was snel buiten adem. Maar Kaatje zou Kaatje niet zijn als ze daar snel een weg in weet te vinden. Met de nodige hulpmiddelen, rollator en papagaai boven het bed en een groot deel acceptatie weet ik mijn weg te vinden. Alles uit het leven halen wat erin zit. Leuke herinneringen maken zoals een weekend met Gerrit en mijn beste dinnetje Hester naar Centerparcs. Op mooie dagen samen met Gerrit fietsen en lekker op een terrasje een Liefmansje 0,0% drinken. Ons nichtje, Nicole, heeft voor de 4e keer d'd haren gedoneerd en ik mocht de vlecht afknippen. Dit was wel een tissue moment hoor. 

Zo bijzonder maar ook een tissue moment

In september met onze vrienden Toon en Jacqueline een midweek naar Zeeland. En natuurlijk veel afleiding in het nagelen waarbij het deel uitmaken van het Magnetic Competition Team een kers op de taart is. Ook dat heeft zijn vruchten afgeworden. Bij het Brabants Nail Event 2e geworden met sieraden One Stroken. Bij de Nailbattle de Excelent Performance Award gewonnen.
Onlangs ook nog een kerstdesign ingezonden naar Kimspire Nails waarbij ik de publieksprijs heb gewonnen.

75 euro shoptegoed gewonnen met dit design.

Het afgelopen jaar heb ik ook heel veel steun gehad van Gerrit. Hij ging zelfs mee naar de nageltrainingen in Soesterberg omdat autorijden toch wat te vermoeiend voor me was en dan met name de concentratie. 

Op 19 december is Gerrit onder het mes gegaan voor een nieuwe knie. Dus voorlopig zijn de rollen een beetje omgedraaid. Nu mag ik ff mantelzorgen voor Gerrit wat ik met liefde en plezier doe. 

Met Kerstavond hebben we gezellig spelletjes, 30 seconds, gedaan met Bert, Hennie, Marc en Wendy. Zelfs 1 Gin-Tonic gedronken. En wonder boven wonder hebben we het tot in de kleine uurtjes volgehouden.

Oud en Nieuw hebben we bij Bert en Hennie gevierd en ook daar hebben we spelletjes gedaan. Een hilarisch spel: Wat schets je me nou? Echt zoveel gelachten dat mijn kaken er zeer van deden. En op verzoek van Gerrit ook nog 30 seconds gedaan. Uiteraard waren er voldoende hapjes en drankjes voor de inwendige mens en natuurlijk konden de oliebollen, appelbeignets en champagne niet ontbreken.

Gelukkig Nieuwjaar.

In 2025 gaan we weer mooie herinneringen maken.

Niemand in dit leven krijgt de garantie om 80, 90 of zelfs 100 jaar te worden. Je kan daarover piekeren of je kan genieten van elk moment dat je krijgt. Wij zijn als mieren op deze aardkloot, als er een reus komt en die gaat op je staan ben je dood. Kom je tussen een profiel van zijn zool, heb je geluk en kan je doorlopen. Het lot bepaald wanneer het je tijd is of niet, dus pluk hem ..... de dag.

Carpe Diem