CT-scan

 Na 3 chemokuren staat er een CT-scan op de planning. Vrijdag 31 mei was het dan zover. Eerlijk gezegd was het verschrikkelijk spannend. De uitslag krijg ik pas na het weekend op dinsdag 4 juni.

Gelukkig staat er een leuk weekendje naar Centerparcs, Erperheide in België in het vooruitzicht.
Even mijn zinnen verzetten met 2 dierbare lieffies, Gerrit en mijn dinnie Hester.

Dag 1, aankomst ff een terasje pikken

Proost op een leuk weekend

Het eten wordt wel steeds meer een dingetje hoor, gelukkig mocht ik een kindermenu bestellen, een pasteitje met frietjes. Pfffff zelfs dat is nog teveel. Een paar hapjes en wat kip er tussenuit prikken en 3 frietjes en deze dame zit vol. In de supermarkt wat magnums gekocht zodat we het dessert in ons huisje kunnen pakken.

Dag 2 gaan Hessie en ik zwemmen. Een beetje vroeg want het zwembad is nog niet open dus gaan we een lekkere cappucino drinken in het Gand Café. Die viel niet zo lekker, ik voel dat ik misselijk wordt dus snel een tabletje ingenomen en ik kreeg ook al een emmetje van het personeel ....... just in case. 😟

Nog niks aan de hand

Gadver....... emmertje

Just in case........... niet nodig gehad

Op naar het zwembad. Net 2 uitgelaten pubers in de stroomversnelling. Dat was echt genieten. Helaas weer van korte duur en dit keer kwam de cappucino er wel uit. Ons zwemavontuur was dus maar van korte duur. Terug in het huisje gaan de dames zich lekker optutten en zijn al snel klaar voor een wandelingetje naar het sportcafé voor een 0.0% rosebiertje en Hes en Gerrit een Ter Dolen van 8,5%. Daarna naar het Grand Café gekuierd waar die middag live muziek zat. Gisteren viel het glaasje Rosé goed, dus laten we dat maar weer nemen. Maar na een half glas was het al klaar, dan maar een cassis.

0.0-etje smaakt ook al niet.

Ikke en mijn vriendje m'n rolloator en uiteraard mijn lieverd Gerrit

 Na een gezellige middag op het terras hebben we in het huisje van de bakplaat gegeten. Ook daar blijft het bij muizenhapjes en alleen de magnum is dan weer een feestje. Rond 21.30 uur naar mijn mandje gegaan. 

2 dankbare eters in ieder geval

Zondagmorgen kreeg ik bij het ontbijt zelfs mijn beschuitje niet weg. Heel voorzichtig aangegeven dat ik het liefst naar huis wilde want ik ging mezelf steeds beroerder voelen. Daarbij sloeg de paniek toe dat als ik niet kan eten misschien wel opgenomen moet worden om aan te sterken.

Gerrit is de auto gaan halen en we hebben op ons gemakkie alles ingepakt en richting huis gereden. Een dag eerder dan gepland maar ik heb in ieder geval 2 dagen genoten van 2 lieffies om me heen.

Maandag bij de huisarts mijn maandelijkse hormoonspuit laten zetten en ook de huisarts schrok hoeveel ik was afgevallen. Hij vroeg zelfs of ik al nagedacht had over als ik een houdbaarheidsdatum te horen krijg. Godver...... het spookt wel door mijn hoofd en de paniek slaat toe. Nog één nachtje slapen en dat krijg ik de uitslag.

Dinsdag 4 juni 10.45 uur afspraak bij de oncoloog. Mevrouw Kramer, ik heb goed nieuws !!!!  
De behandeling slaat aan en de tumormarkers zijn gedaald. De oncoloog was erg tevreden en we gaan door met dezelde chemopillen en Oxycodonnetjes. Verder moet ik wel proberen niet meer af te vallen.

I'm so happy 😍 Carpe Diem