Soms zijn er momenten die me uit balans kunnen brengen. Het kan voelen als een zware last, met de uitzaaiingen in de botten en buik. Maar zelfs in deze strijd is er hoop voor positieve vibes.
Elke nieuwe dag biedt een kans om te groeien, zowel geestelijk als lichamelijk. Soms luister ik naar mijn onderbuik gevoel, maar op momenten dat ik pijn heb probeer ik niet te luisteren naar mijn onderbuik gevoel. Dan maar een extra Oxycodonnetje erin en doorrrrrrr. Ik omring mezelf met liefdevolle mensen die me inspireren en met dingen die me gelukkig maken. Ik geniet van kleine dingen, met dit mooie weer samen met mijn allesie fieten en genieten van de natuur en op tijd een terrasje pakken.
 |
| Mijn haarwerk laten knippen bij mijn eigen kapster Francis bij John Beerens |
 |
| Workshop aquarel |
 |
| Aquarellen op de nagels met mijn nagelvriendinnen |
 |
| Het koppie leegmaken met Art Journal bij IPSO |
 |
| Qualitytime met mijn beste, liefste, mafste dinnetje Hester |
 |
| Reünie Dansschool Michielsen en na zo'n 50 jaar weer gezellig bij babbelen met Corry en Frenck |
 |
| Reünie Dansschool Michielsen en na zo'n 50 jaar weer gezellig bij babbelen met Corry en Frenck |
 |
| Lekker fietsen en op tijd rusten bij Bos & Co in Rijen |
 |
| Mijn wedstrijd set voor de Nailbattle, deze mag ik pas volledig publiceren na 18 mei als de uitslag bekend is |
Het is inmiddels weer tijd om de focus te herpakken en terug te keren naar de orde van de dag. Op 28 april staat de CT-scan gepland en tegen alle verwachtingen in ging dit voorspoedig via de port-a-cath. De uitslag van de scan wordt besproken tijdens een afspraak bij de oncoloog. Dit keer niet bij mijn eigen oncoloog, zij geniet met haar kinderen van de mei vakantie.
In de wachtkamer gaat mijn hartslag omhoog en wacht met spanning wat de uitslag van de scan is. Dit blijft zenuwslopend. Bij mijn eigen oncoloog kan ik vaak al aan haar gezichtsuitdrukking zien wat globaal de uitslag is. Hopelijk houdt hij me niet te lang in spanning. Dr. Beerenpoot roept ons binnen. Het is een aardige man en klinkt opgewekt. Hij vraag aan mij hoe het met mij gaat. Nou uhhhh, dat wil ik graag van u weten. De Chemo heeft eigenlijk niets gedaan en de tumormarkers zijn weer gestegen.
Nu zijn er 2 opties, een nieuwe chemokuur via tabletten wat inhoudt 2 weken pillen en 1 week rust óf wekelijks via het infuus. Bij beide zitten voor- en nadelen. Pfffff lastig. Bij de pillen is de kans groot op hand- en voetsyndroom. Dit is rood, pijnlijk en/of gezwollen handpalmen en voetzolen. Een goede verzorging van de huid kan de klachten verzachten. Bij mij gaan dan de alarmbellen uit! Kan ik dan nog wel nagelen?? Ik moet het ff laten bezinken. Volgende week word ik gebeld door mijn eigen oncoloog en hoop dat zij mij het juiste advies kan geven. Voor vandaag maar weer ff in mijn coconnetje.
Carpe Diem
Geen opmerkingen:
Een reactie posten